Nakon radova Gorjanović-Krambergera krajem šezdesetih godina pristupilo se detaljnoj stratigrafskoj analizi nalazišta i odredbi kulturnih i faunističkih ostataka (Malez, 1970a; 1970b; 1970c).
U sklopu novih interesa u proučavanju krapinskih neandertalaca tokom sedamdesetih i osamdesetih godina posebno se ističu radovi i doprinosi američkih istraživača F.H.Smitha, E.Trinkausa i M.H.Wolpoffa.
Smith (1976) je prvi nakon Gorjanovića izvršio potpuniji opis krapinske zbirke i usporedbu s neandertalcima zapadne Europe i Bliskog Istoka.

 

Trinkaus (1978) se posebice bavio funkcionalnim aspektima, a Wolpoff (1979) je na temelju zubnih ostataka izvršio paleodemografska istraživanja. Kroz protekla dva desetljeća izvršena je i potpuna inventarizacija i katalogizacija zbirke (Trinkaus, 1975; Smith 1976; Musgrave, 1977; Radovčić et al., 1988). Pored tih autora pojedini autori (Ullrich, 1978; Russel, 1987; Minugh-Purvis, 1988 i dr.) vršili su različita paleoantropološka istraživanja koja su upotpunila naša saznanja o neandertalcima. Zbirka ostataka krapinskog pračovjeka i danas privlači pažnju brojnih paleoantropologa upravo zbog svoje paleontološke važnosti i velikog broja fosilnih uzoraka.